قضیه اینه که این جمع هیچ وقت اون جمع سه تایی مون که تا صبح می شستیم و حرف می زدیم نمیشه. آدم های گود اینافی که براشون احترام قایل هستی ولی نمی تونی باهاشون ساعت ها صحبت کنی و تار و پودها رو به هم وصل کنی.

تهران از چه می هراسد ؟ یکی از پروژه های جالبیه که تو کل دنیا انجام می شه ،دوربین به یه قسمت شلوغ تو شهر برده می شه و یه سوال مشترک از کل آدمها پرسیده میشه . ورژن ایرانیش رو علی مولوی انجام داده . تو یکی از قسمت هایی که من بارها و بارها نگاه کردم ، از مردم می پرسه " از چی می ترسن ؟" جوابای جالبی می دن که نمی خوام اینجا بگم ، باید خود فیلم کوتاه رو دید . اگه این سوال رو از من می پرسید ، جواب من این ادامه مطلب

اولین باری که توجهم بهش جلب شد تو یه روز سرد پاییزی بود ،از پنجره اتاق نگاش می کردم ،یه سوئیشرت سبز پوشیده بود با شلوار بنفش و دمپایی و قدم های بلندی بر می داشت . با خودم می گفتم چطور می تونه تو سرما و باد سوز دار این جا دووم بیاره ؟ قدم می زنه با دمپایی ؟ تمام یه سالی که این جا بودم چند تا چیز بود که همیشه چک می کردم و حواسم بهشون بود ،مثلا این کوه روبه روی پنجره اتاقمون نسبت به دیروز سبز تر شدهادامه مطلب